Je voelt al jaren iets wat je geen naam kunt geven. Al een tijdje weet je: dit moet anders.
Dat gevoel heeft een naam. Schrijven helpt je het te vinden.
Bevalt het? Dan betaal je eenmalig €49. Meer niet.
Welke herken jij?
Veel emoties verstoppen zich achter iets anders
Woede
Je bent sneller geïrriteerd dan vroeger. Kleine dingen triggeren je onevenredig hard. Je noemt het stress. Maar eigenlijk is het woede.
Angst
Je stelt dingen uit, piekert over van alles, voelt een constante lichte onrust. Je noemt het nadenken. Maar eigenlijk is het angst.
Verdriet
Je voelt je leeg of vlak. Het gevoel dat er iets ontbreekt. Je noemt het moe zijn. Maar eigenlijk is het verdriet.
Schaamte
Je past je aan, je houdt in. Je noemt het bescheiden zijn. Maar eigenlijk is het schaamte.
Eenzaamheid
Je bent omringd door mensen, maar voelt je er niet echt bij. Je noemt het een drukke periode. Maar eigenlijk is het eenzaamheid.
Schuldgevoel
Je blijft malen over wat je had kunnen doen of zeggen. Je noemt het verantwoordelijkheidsgevoel. Maar eigenlijk is het schuldgevoel.
Zodra je het een naam geeft, verschuift er al iets. Dat is waar dit programma mee begint.
Je hebt het al die tijd gevoeld.
Nu ga je het een naam geven.
Hoe het werkt
Drie stappen. Geen haast.
Benoem
Zes hoofdstukken met begeleide vragen. Elke oefening helpt je dichter bij de naam van wat je al die tijd voelt.
Schrijf
Je schrijft, en vraagt daarna een persoonlijke terugkoppeling op wat je net opschreef. Geen oordeel. Alleen een spiegel.
Verschuif
Zodra je het bij naam noemt, verandert de relatie met die emotie. Minder grip op jou. Meer grip voor jou.
Ik dacht dat ik gewoon moe was. Na drie weken schrijven realiseerde ik me dat ik al maanden boos was op iets wat ik nooit had durven benoemen.
Femke, 34
Alleen bij Ontlaad
Na elke oefening: een persoonlijke schrijfspiegel
Schrijf je oefening in en vraag daarna een terugkoppeling op wat je net opschreef. Een persoonlijke observatie. Geen oordeel, geen diagnose. Alleen een spiegel op het moment dat jij er klaar voor bent.
Oefening 2.3
Beschrijf een moment waarop je je niet gezien voelde. Wat deed je?
Gisteren vertelde ik mijn partner hoe mijn dag was. Halverwege mijn zin begon hij op zijn telefoon te kijken. Ik stopte met praten. Hij merkte het niet eens. Ik zei dat het niet erg was. Maar dat was het wel.
Wat opvalt: je stopte, zei dat het niet erg was, en nam zijn reactie over als norm. Dat is geen bescheidenheid. Dat is jezelf wegcijferen. De vraag is: hoe vaak doe je dit?
Veelgestelde vragen
Twijfels? Helemaal begrijpelijk.
Klaar om te beginnen?
Begin gratis met hoofdstuk 1. Bevalt het? Dan betaal je eenmalig €49. Meer niet.
Bevalt het? Dan betaal je eenmalig €49. Meer niet.